Türkiye'deki yoksullukla mücadele için, hem bireysel hem de toplumsal düzeyde birçok önlem alınabilir. Öncelikle, yoksulluğun nedenlerini ve boyutlarını iyi analiz etmek gerekir.

Yoksulluk, sadece gelir eksikliği değil, aynı zamanda eğitim, sağlık, sosyal güvenlik, istihdam, barınma, ulaşım, kültür, çevre gibi birçok alanda yoksun yaşamak demektir. Bu nedenle, yoksulluğu azaltmak için, bu alanlarda bireylerin ve toplumun kapasitesini artırmak, fırsat eşitliğini sağlamak, kaynakları adil ve verimli bir şekilde dağıtmak, sosyal koruma sistemlerini güçlendirmek, katılımcı ve şeffaf bir yönetim anlayışı benimsemek gerekmektedir.

Bireysel düzeyde, yoksullukla mücadele için, yoksul insanlara yardım etmek, onların ihtiyaçlarını karşılamak, onlara destek olmak, onların haklarını savunmak, onları toplumsal yaşama dahil etmek, onlara eğitim ve meslek edindirme imkanları sunmak, onların girişimcilik ve yenilikçilik potansiyellerini ortaya çıkarmak, onların kendilerine güvenmelerini ve geleceğe umutla bakmalarını sağlamak gibi faaliyetler yapılabilir. Bu faaliyetler, hem bireylerin hem de toplumun yararına olacaktır.

Toplumsal düzeyde, yoksullukla mücadele için, devlet, yerel yönetimler, sivil toplum kuruluşları, özel sektör, akademik kurumlar, medya, uluslararası kuruluşlar gibi farklı aktörlerin işbirliği içinde olması, ortak bir vizyon ve strateji geliştirmesi, yoksulluğun çözümüne yönelik politika, program ve projeler üretmesi, uygulaması ve izlemesi, yoksulluğun etkilerini azaltmak ve önlemek için kaynak tahsis etmesi, yoksulluğun nedenlerini ortadan kaldırmak için yapısal reformlar yapması, yoksulluğun boyutlarını ve dinamiklerini sürekli olarak ölçmesi, değerlendirmesi ve raporlaması gerekmektedir.

Yoksullukla mücadele, hem bir insanlık görevi hem de bir kalkınma hedefidir. Yoksulluğu azaltmak, insanların yaşam kalitesini yükseltmek, toplumun refahını artırmak, ülkenin rekabet gücünü güçlendirmek, küresel sorunlara çözüm üretmek için gereklidir. Yoksullukla mücadele, herkesin katkısıyla başarılabilir.